Маҳина.

Маҳина хато карди , Каме бар ман вафо карди. Акнун дастам раҳо карди, Бар ҷони худ ҷафо карди. Маро аз худ ҷудо карди ,

Меҳроҷиддин ва Меҳриддин

Меҳроҷиддин ва Меҳриддин. Будем дар хурди паҳлӯ дар паҳлӯ, Ҳарон ҷойе ки мерафтам мешунидам сухан аз ту . Оҳ дӯсти қаҳрамони ман , Ҳам

Модарҷон

Модарҷонам ягона Нуру чароғи хона У азизу мешрубон Дуст дорам бештар зи ҷон

Падарҷон

Падарҷонам эй падар Ту азизу муътабар Мушфику ёвари мо Ба ҷон баробари мо

Фасли БАҲОР!

Фасли баҳорон омад, Ба хонамон даромад. Одамон иди НАВРӮЗ Ҷашн гирифтанду хуш. * * * Лекин парандаҳои Аккаю зоғи ало… Хомӯш монданду хароб. Бале

Рӯбоии мактаб

Мактаб ба ту ёд медиҳад илму адаб, Мактаб зи ту мебарад ғаму ранҷу тааб. Як нуқтаи мухтасар зи мактаб гӯям Одам нашавад магар касе

Мактаб

Аз файзи Яздон хон аст мактаб, Бар лаъли ирфон кон аст мактаб. Бе ҷон ҷасадро қадре набошад, Ҷисм аст, инсон ҷон аст мактаб. Аз

Суруди мактаб

Саҳаргоҳон, ки булбул дар наво шуд, Гул аз шодӣ шукуфту ғунча во шуд. Шумо, эй булбулони боғи мактаб, Саҳаргоҳон чаро хобед ҳар шаб? Шумо

Дар Китобхона

То хастему хаст китоб. Намонем аз даст китоб. Аз хама нахуст китоб, Мехрубону дуст китоб Хар ки бошад китобдуст Китоб уро дорад дуст  

МАКТАБИ МО

Ба тори кӯҳу бар домони саҳро, Ба оғуши деҳу шаҳри дилоро, Ба сӯйи чашмаву рӯди мусаффо, Ба ҳар ҷое, ки таътил бурд моро, Ту

ИСТИҚЛОЛ

Бод истиқлол ҷовид Дар фазои Тоҷикистон. Дар дили ман дар дили ту, Ҳамватан, чун ишқу дармон. Сози Истиқлол эъҷод аст, Миллати мо бас сарфароз

МАСНАВИ ДАР ВАСФИ МАКТАБ

Эй монда қадам ба роҳи мактаб, Олист мақому ҷоҳи мактаб. Мактаб сабаби ҳаёт бошад, Мактаб сабаби наҷот бошад. Мактаб ба ту ақлу ҳуш бахшад.

МАКТАБ

Аз файзи яздон хон аст мактаб, Бар лаъли ирфон кон аст мактаб. Бе чон ҷасадро қадре набошад, Ҷисм аст инсон, ҷон аст мактаб. Аз

ИСТИҚЛОЛ

Зиндагӣ дар ватанам озодист, Нафаси дил ба танам озодист. Мезанад болу бувад болида, Маънии ҳар суханам озодист. Ғунча-ғунча-ст ҳама вораста, Бар-барги чаманам озодист. Гулфишонист

МУБОРАК ҶАШНИ ИСТИҚЛОЛ

Ҷаҳондонис Истиқлол, Ҷаҳонхонист Истиқлол, Ҷаҳонсозит Истиқлол. Ҷаҳонибонист Истиқлол. Зи нури поки Истиқлол Саропо мо дурахшонем. Ба раҳи худшиносиҳо Қадам мардона мемонем. Ба амри поки

Апаҷон

Апаҷони нағзи ман, Бодоми думағзи ман. Имшаб шаби туятон, Монанди маҳ руятон. Апаҷонам ба мошин биё, Ҳамроҳи мо шин. Хонаи нав мебарем, Хону палав

ЗАНГИ ОХИРИН

Як нафас боз сабр бинмоед, Чеҳраҳотон ба ёди худ гирам, Дӯстон, дӯстони ҳамдарсам, Пас равам ҷустуҷӯи тақдирам. Ёдҳо, чеҳраҳою хислатҳо, Ҳазлу шӯхӣ, латифагӯиҳо –

БЕҲТАРИН МАКТАБ

Ҷилваи парчами мо Истиқлол, Фараҳи ҳар дами мо истиқлол. Мақсаду матлаби мо Истқилол. Беҳтарин мактаби мо Истиқлол. Ҳама фирӯзии мо Истиқлол, Рӯзи мо, рӯзии

МОДАР ВА МАКТАБ

Модарам дар синфи мо, Ёд медиҳад «Алифбо». Қавлаш яку кораш як, Гуфтору рафтораш як.   Ба гуфти модарҷонам, Модари меҳрубонам. Доимо хубу аъло, Хондан

ШЕЪРИ АЛИФБО

Эй Алифбо ту ҳастӣ, Дарди кушодаи мо. Аз ту гузашта равем, Мо ҳама сӯи фардо.   Касе агар надонад, Қадри туро чу нодон. Монанди

Шеър дар бораи мактаб

Чашмаи саршори илм аз остони мактаб аст, Мурғи масти орзу аз ошёни мактаб аст. Ақлу дониш, илму ирфон, дафтару меҳри китоб, Баҳри мо хидматрасон

МАКТАБАМ

Эй мактаби мо Ту дилрабоӣ Эй гулшани мо, Ту дилкушоӣ. Панди туро мо Дорем дар гӯш, Накарда асло Онро фаромӯш   Гул кун ҳамеша,

ОМӮЗГОР

Он қаҳрамони кору дигар сафири давлат, В-он шоири ҷаҳонӣ – дастонсарои миллат. Ин баргузидаи халқ, он нозиши замона, В-он зуфунуни якто, арбоби илму санъат.

ВАСФИ ИСТИҚЛОЛ

Нӯрест ба дидагони мо Истиқлол, Зӯре ба тану равони мо Истиқлол. Як миллати пошхӯрдаро ҷамъ овард, Пайвандгарди ҷаҳони мо Истиқлол. Бо пайки хушаш ҳама

ЗАНГӮЛА

Дӯстон рафтанд ҳар сӯ дар талоши зиндагӣ, Аз барои ризқи пошида ба ҳар самти ҷаҳон. Он яке ошиқ шуду рафт аз қафои духтаре, Дигаре

НИЁИШИ ИСТИҚЛОЛ

Ба Истиқлоли меҳан саҷда орам, Намозамро ба даргоҳаш гузорам. Бихонам ояти шукронааш беш, Ки ҳаст он ҳадяи Парвардигорам. Бибӯсам парчами сабзи Ватанро, Хазони дил

ВАСФИ ИСТИҚЛОЛ

Месароям маснади волои истиқлол, Медамат хуршед аз фардои истиқлол. Зери бари минати ғайре будан талх аст, Коми мо ширин шуд аз ҳавлои истиқлол. Ҳафт

МУАЛЛИМИ МО

Субҳи дилафрӯз Бархезад аз хоб, Чун рӯ намояд Меҳри ҷаҳонтоб Дар саҳни  мактаб, Дар боғе гулпӯш, Моро би гирад Бо меҳри оғӯш- Муаллими мо!

Мактаби мо

Банди якум Мактаби мо,Мактаби мо, Меҳрубон чун модари мо. Ҷашни бунёдат муборак! Рӯзи масъудат муборак! Нақарот Эй Ватан, эй Мактаби мо, Сулҳпарвар хонаи мо.

Азизам

Азизам ту зи ман ранҷида рафти Суханҳои маро нашнида рафти Туро гирёндаму ман худ гиристаму Азизам ашки ман нодида рафти

Лаззати лабҳои ту

Лаззати лабҳои ту ҳаргиз намерад аз лабам То ҳаётам боқи монад шаҳди лабҳои бар лабам Умри худ сарфи тамошои ту месозам пари Ғам шавад

Мехроҷиддин

Садо карди басо аз умрат гузашт, Вафо карди онки дуст медошти он рафт. Такрор батакрор гуфти нарава чудойи Сузон хаст, Онки рафт аз канорат

Баҳри дустам Меҳроҷ

Ман намедонам чиҳо кардам , Вале бар ҷони худ ҷафо кардам. Аз дунёи меҳру муҳабат , Худро бар зиндоне ҷой кардам. Мехроҷ ту куҷойи

Дубайтиҳо

Фалақ зору низорро чи донад , Ҷудои аз гулзорро чи донад. Миёни тахтаи шатранчу нарде, Садои дили Дилдорро чи донад. На марди ҳақам, на

Номае

Номае нависам дар дафтари ту. Бимонад то абад дар дафтари ту Агар пурсанд нависанда куҷошуд? Бигу ҳамсинф буду азман ҷудошуд.

Салом

Ибтидои  саломам  бар  паëмбар  Муҳаммад , Ин  корест   аз  азал  бар  ман  муаввад . Ибтидои    саломам    самимест   саршор , Ибтидои    саломам 

Очаҷони ман

Ҷони ман  очаҷони ман, Оча ман меравам ёдат дилам хун кунад. Наход ишқи як духтари Кулоби маро, Аз ватан берун кунад.

Падарҷонам

Падарҷонам эй падар Ту азизу муътабар Азизу меҳрубони мо Ба ҷон баробари мо

Салом

Салом эй аҳли илм, эй аҳли олам. Салом эй мардумони покдоман, Саломи гарму ҷушон бар ту Модар. Салом аз таҳти дил бар ин ҷамъомад.

Тоҷикистон

Ту хуршеди ҷаҳонӣ, Тоҷикистон, Азизу меҳрубонӣ, Тоҷикистон. Ба обу хоки ту шукрона дорам, Нигини ин ҷаҳонӣ, Тоҷикистон. Ҳазорон чашмаҳову кӯҳу гулшан, Чу зебо ахтаронӣ,

Баҳри Мода

Замину осумон надоранд қимати хоки пойи Модар, Ман мемирам баҳри як каф дуои Модар. Агар бар ман диҳар тиллову ё нархаш аз инҳам болло

Ман ҷуз

Ман ҷуз ғам хурдан дигар надорам ёре, Шукро аз он кунам,ки ҳамин ғам ҳам шудаст ёри мане. Чун шаб шавад зи дасти ин ғами

Замину осумон

Замину осумон надорад қимати хоки Пойи. Модар, Ман мемирам бахри як кафе дули Модар. Агар бар Ман дизайн тилло ё нархаш Аз инхам Боло,

Эй дуст

Эй дуст биё дарси риёзи хонем. Қонуни ҳисобу сирри шакле донем. Асрори ҷаҳон дар рақамҳо бошад. Онро надонем басо ки мо нодонем.

Таманно мекунӣ

Таманно мекунӣ, шабҳо канори ман нишастанро, Ва пазмон мешавӣ чун хома ҳар як мисраи манро. Ту бе ман чун ғариб астӣ валекин мекунӣ ёдам,

ЭЙ ЗАН

Талх аст ин ҳаёт бари ман, ки нестӣ, Хун шуд дилам бидуни ту эй зан, ки нестӣ. Мебинамат ба хоб ки андар канорамӣ, Во

Дилпазир аст

«Яке  шоху дигар таъбаш  вазир аст» Дигар  шохин дигар чу хачир    аст. Яке нолад аз  ишқ  то  фаластин, Дигар нушад  бода, ки замир

Замона

Замона  шоире аз шоирон  аст, Замона ошиқи гулдухтарон  аст. Замона  умрхоро шона  созад, Замона  мулке дар  хонадон аст. Агар хоҳи боши оқилу  доно, Ба 

Бобоҷон

Бобоҷонам бобоҷон, Ман ба туям сазовор. Ту як марди меҳнаткор, Ту як марди меҳрубон. Ман суйи ту давонам, Аммо туро наёбам. Бобоҷонам бароям якто

Чашмонат

Чашмонатро бароям ҳайф карди модар, Рузе нашуд бе гиряи ту. Ҷавониро ба сар бурди бароям, Азобҳоятро дидам бо чашмонам. Хидмат мекунам бароя. Ҷон медиҳам

Дар даҳр

Дар даҳр ҳар он ки ним ноне дорад, Ё дар хӯри хеш ошёне дорад . Не ходими кас бувад, не махдуми касе . Гӯ

Тоҷикистон

Тоҷикистон давлати яктои ман Тоҷикистон меҳвари яктои ман Ҳар канорат мемонам азиз Чунки ҳастӣ Модари танҳои ман

Баҳри Хуршедаи Маликамо

Хуршеди тобонам Хуршеда ҷонам, Бету ман бо умри ҷавонам . Ҳам хору ҳам хазонам, Тӯ буди самойи ман. Тӯ буди моҳию дарёи ман, Ман

Ҷон Падарҷонам

Аз баҳри як каф Дӯои падар. Нахом зарӯ зевар, Ин ҳамаро мемонам пушти дар. Басуят меоям ҷон падар Дӯо бидеҳам ей падарҷон, То ман

Суруд — шеъри Олуча

Дар рузҳои охири баҳорӣ, Олучара ишкамсери мехурӣ Дастон сурху, лабон сурху либос сурх, Модар бинад шапкат акнун сухт. Турушии олучара медонам, Вале такси буданша

Марди

Гар бар сари нафси худ амири марди Бар куру кар ар нуқта нагири марди Марди набувад фитодаро пой задан Гар дасти фитодае бигири марди

Тоҷикистон

Тоҷикистон давлати яктои ман Тоҷикистон меҳвари яктои ман Ҳар канори ту мебошад Азиз Чунки ҳастӣ Модари танҳои ман

Бо носипос

Нахорд, ки ин  қадар пастам шумори, Ба  чой   дастимандасте  гузори. Бичидам  лолаҳо дар куҳсорон, Бибидам даҳшати сад барфу борон. Бигаштам  ман  ба  гирдичину шайтон

Иди Рамазон муборак ! Шеъри табрикоти

Рамазон, эй маҳи бахшишу ато, Моҳи фархундаи ёрони Худо. Мо, ки дорем умед аз ту зиёд, Аз ҷаҳон бар ҳамаи дарду бало. Рафтанат бори

Шеъри Рамазон муборак

Рамазон моҳи хубу хоси Худост, Рамазон соати махсуси саност. Тавбаи моҳи шарифи Рамазон, Дастгири ҳама дар рӯзи ҷазост. Рамазон моҳи муборакқадам аст, Рамазон лаҳзаи

Қадри умри мову ту дар замони имруза

Умри одам қадр надорад дар замони мову ту, Як ду танга болост аз умру ҷони мову ту. Меҳри инсонро надонад ёраки зебо санам, Аз

Модари фарзандкуш

Худо бахшад, туро Шаҳлои ноком, Туро Модар намегӯям, чӣ гӯям? Ту ҳукми хоҳарӣ дорӣ агарчӣ, Туро хоҳар намегӯям, чӣ гӯям? Магар Модар чунин бераҳм

Модарам гиря макун бар мани ғариб

Модарам ашке марез, ҷонам ба қурбони ту аст. Ҷони ман қурбони он дастони ларзони ту аст. Меравам суи ғарибӣ Модарам ғамгин машав. Дар ғарибӣ

Замона

Замона   шоире  аз   шоирон  аст, Замона ошиқи гулдухтарон   аст. Замона  умри инсон   шона  созад, Замона  мулке  дар хонадон  аст. Агар хоҳи боши оқилу доно,

Дилпазирам

Яке  шоху дигар   таъбаш  вазир аст, Дигар  шохин  дигар  у  як  хачир  аст. Яке  нолад  аз  ишк  то  фаластин, Дигар  нушад, ки   у як 

Фарзанди бад доғи Падар

Фарзанд чу шавад душмани ту, хор шави, дӯст, Бар нобудану мурдани худ, зор шави, дӯст. Шодӣ макун аз тавлиди лахти ҷигари хеш, Он рӯз

Дору

Бар ҳама дарду аламҳои ҷаҳон Доруву дармон фаровон будааст, Бар давои иллати бемодарӣ Маҳз дору кандани ҷон будааст.

Неруи эҷод

Хидмати модар накардӣ, умри ту бар бод рафт, Зиндагоният ба ранҷу нолаву фарёд рафт. Гар ту будӣ нохалаф фарзанд, бо андӯҳу ғам Рӯҳи модар

Файзи хоки пойи модар

Давоми умри ту бошад ҳар оғозе, ки ман дорам, Матонат боди ту бахшад ба парвозе, ки ман дорам. Кашидам бар фалак сар чун ниҳоаею

Дуои модар

Хати марзи Тоҷикистон лаби ҷонамози модар, Бағали Ватан баробар ба канори бози модар. Шафаки шукуфтасубҳаш даби хандарези тифлон Ва тулӯи офтобаш — рухи дилнавози

Ҳусни дунё

Набудӣ ту фақат орои хона, Ту будӣ ҳусни деҳа, ҳусни дунё, Зи ту ин зиндагонӣ буд дилкаш, Зи ту рангин раҳи имрӯзу фардо.

Баҳор

Бихандад лола дар саҳро Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр дар гардун Бахруло сони дидаи Маҷнун. Зи оби ҷӯй ҳар соат Ҳаме бӯйи гулоб