Архив автора

Падар ва Модар

Падар хуб аст, модар нозанин аст. Бародар меваи руи замин аст. Азизон қадри ҳамдигар бидонед, Ки умри одами зери замин аст

Шеър дар бораи 9-уми май Рӯзи ғалаба

9- май

Чанги шадид бархест , Мардумонро карда он нест. Дар байни тиру туфанг, Онхо чангиданд бо нанг. Аз мурдаи фарзандон, Ашкхо чун чуйи равон. Аз

САРБОЗИ  ГУМНОМ  

Кард имзо адӯ ҳалокати ман, Ошно банда шуд, рафиқ ба дор, Бахту озодиам ба чангаш буд, Ватанам дар миёни оташзор. Ман дар оғӯш –

Ман ёрӣ ёрӣ кардам

Ман ёрӣ ёрӣ кардам, Дил беқарори кардам. Ёрони ин замона, Мисли гули аноранд. Аз дӯр ҷилва доран, Наздик бӯйе надоранд.

Накард

Гуфтан фаромушат кунад ин дил ба ман гуша накард. Дар дида хомушат кунам ин дил ба ман гуше накард. Ин доғи ишқат кардааст қалби

Аё модар

Аё, модар бароям ҳасти ягона, Худоё, ту бимони ҷовидона, Агар як мушкиле пешам биояд, Дуои ту бо ман, мемонад. Аё модар, аё модар. Ту

Хайём

Майи Хайём майи одди набувад Дар хаёли бархе аз ҷоҳили набувад Майе,ки аз рӯи ҳавову ҳавас менуши Баробар ба қатрае аз майи Хайём набувад

Наврузи омад

Дилам як рўз метаркад. Чуноне донаи гандум, Пуропур аз муҳаббатҳои нуронӣ шуда Наврўзу метаркад, Заминро майсаборон мекунад рўзе. Баҳору сабзаборон мекунам роҳи туро рўзе,

Суманак

Мон, ки хуб сабза дамонад суманак, Мон, ки хуб шира давонад суманак. Мон, ки дар рўи тафи лахчаалов, Сўхтан чист? Бидонад суманак. Сурх гардида

Борони Наврузи

Гирён нашавед рўзи борон, Аз файзу сахои навбаҳорон. Пайванд замину осмон аст, Пайванд шавед, дўстдорон. Бар санг занед ҷоми бода, Онро шиканед, бодахорон. Ҳарчанд

Навбаҳор

Навбаҳор омад, ба духтарҳои хушрў гул диҳед, Гўш бар савти наю бар чаҳ-чаҳи булбул диҳед. Сабз бодо ҷонатон дар базми сабзи навбаҳор, Гоҳ-гаҳ бар

Мо мардумон

Мо мардумони мамлакати офтобием Чун Золи Зар ба мўйи зару чашми обием. Дар сафҳаи замон Хубу бади ҷаҳон Бисёр дидаем. Аз базри офтоб, Аз

Гули Сурх

ЭЙ ГУЛИ ЁСУМАНИ ФАСЛИ БАҲОР, Аз чи ин қадр ту зебою латифу хуби? Ба Худо байни ҳама лоларухон, Гули хушбу, асалӣ, маҳбубӣ! Эй гули

Рӯзи Нав!

Аз ғуруби ишқи мо даҳ сол рафт, Даҳ баҳор бигзашт бо шодию ғам. Лек дар фасли баҳори чордаҳ, Ман туро бори дигар пазмон шудам.

Имрӯз Наврӯзи

Дар дили сабзи баҳорат зоданд, То ки чун ғунчаи гул муъҷизаофар бошӣ, То ки чун лола пур аз шуълаву ахгар бошӣ, То ки чун

Омад Наврӯзи!

Сари бодоми пургул дар баҳорон, Дили ман бо дили ту гуфтугў дошт. Туро чун шохаи бодоми пургул, Дили ман дар ҷавони ҷустуҷў дошт. Гули

Борони баҳор

Дар чорзарби тундар, Дастури навбаҳорист. Айёми дилситонӣ, Айёми дилсупорист. Ангезаи муҳаббат, Дар чаҳ-чаҳи ҳазор аст. Дар ғул-ғули канорӣ, Дар ишваи нигор аст. Ҳам лола,

Наврӯз!

Ман аз ин ситоразорон, ки ба шаб ҳамекунад ноз, Ба якин расидам охир, ки маҳам ба чоҳ бурдам. Ба ҳамон нигоҳи аввал, ки ба

Наврӯз

Ту биё, ба ҷашни Наврӯз! Зи ғамат дубора имшаб ба ғазал паноҳ бурдам, Ту бубин, ки ин шикоят ба суроғи моҳ бурдам. Чу ғамат

Наврӯзи

Доман пури шеърдона дорад Наврӯз. Аз ҳикмати шоирони хушлаҳни Ватан, Гулчини гули тарона дорад Наврӯз. Чун уст нигорандаи абёти Ачам, Сармасти шоирона дорад Наврӯз.

Барги сабз

Чун абр ба Наврӯз руҳи лола бишуст, Бархезу ба ҷоми бода кун азм дуруст. К-ин сабза, ки имруз тамошогаҳи туст, Фардо хама аз хоки

Наврузи

Навбахор омад, гулистон аз пайи нашъунамост, Гунчахуспони чаноро гунчайи гул муттакост . Со даруёнро барад аз чо хайвойи сабзааш, Сабзхаттонро насими сунбулаш кокулрабост. Нозбуро

Навбахор омад, гулистон аз пайи нашъунамост, Гунчахуспони чаноро гунчайи гул муттакост . Со даруёнро барад аз чо хайвойи сабзааш, Сабзхаттонро насими сунбулаш кокулрабост. Нозбуро

Щеъри дар васфи Суманак

Маро аз мехру армон офариданд, Барои ман туро чон офариданд. Туро хусну чамоли хубруён, Маро шайдои даврон офариданд. Ту хушруи, ту хушнуи, ту хушбу,

СУМАНАК

Суманаки нав, халовати чон, Меояд аз ту, Буи бахорон, Шабхо нишаста, Хурсанду хушвол, Модарам туро, Мепазад харсол,

Щеър дар васфи Навруз

Навруз лола орад, Май дар пиёла орад, Пайгоми навбахорон Бар куху ёла орад. Наврузи навбахорон бар дустон муборак, Чашни гулу мухаббат дар бустон муборак.

Щеъри Наврузи

Наврузи Бузург омад ороиши олам, Мерос ба наздики мулуки Ачам аз ч ам. Наврузатон фируз бод, Ҳар рeзатон Навруз бод! Булбул ба васфи Навруз

БАЙТ

Вазид аз бўстон боди баҳорон, Расид овози хуш аз обшорон, Замини боғ шуд чун сабза дебо, Чун бар сабза расида оби борон. Хуш он

МАСНАВИ ДАР ВАСФИ МАКТАБ

Эй монда қадам ба роҳи мактаб, Олист мақому ҷоҳи мактаб. Мактаб сабаби ҳаёт бошад, Мактаб сабаби наҷот бошад. Мактаб ба ту ақлу ҳуш бахшад.

МАКТАБ

Аз файзи яздон хон аст мактаб, Бар лаъли ирфон кон аст мактаб. Бе чон ҷасадро қадре набошад, Ҷисм аст инсон, ҷон аст мактаб. Аз

Сахаргоҳон

Сахаргоҳон, ки булбул дар наво шуд, Гул аз шоди шукуфту ғунча во шуд. Шумо, эй булбулони боғи мактаб, Саҳаргоҳон набояд хуфт ҳар шаб. Шумо

Азизам

Азизам аз ту ҷудо намешам. Дустат медорам биё ба пешам, Намехоҳам бишави аз ман чудо. Ки аз ғамҳои ту ман девона мешам

Табрикоти наврӯзӣ

Рафиқо, дар сабоҳи фасли наврӯз, Чу гул шуд аз рӯхи гул хандаомӯз. Дар айёме, ки шомаш субҳранг аст, Шабаш чун рӯзу рӯзаш оламафрӯз. Фиристонам

Наврӯзи Муборак!

Нафаси тозаи Наврӯз муборак бошад, Чеҳраи поку дилафрӯз муборак бошад. Ҳама ҷо хуррамию тозаҷавонӣ бинам, Чашми фархундаю фирӯз муборак бошад! Куртаи сабз ба бар

Наврӯзӣ муборак бод!

Имрӯз баҳор омад, Бо ханда нигор омад, Вай аз паи кор омад. Наврӯзӣ муборак бод! Фирӯзӣ муборак бод! Шодӣ бидамад бар ҷон, Аз бӯи

Падар ва Модар

Падар пайғамбару модар фаришта Чу Лоиқ ҳар дуро тавре навишта: Падар шамъ асту модар моҳи тобон Падар инсону модар ҷони инсон

ТАСВИРИ БАҲОР

Барафканд, эй санам, абри бихиштӣ Заминоро хилъати урдибиҳиштӣ. Биҳишти андро-хури биҳиштӣ. Замин бар сони хунолуда дебо, Ҳаво бар сони ниландуда ваштӣ. Ба таъми нӯш

ПАРАСТУ

Усто парасту Ту пухтакорӣ, Дар лонасозӣ, Ҳамто надорӣ.   Ҳасти ҳунарманд, Усто парсту Ту мекуни кор Аъло, парасту,  

ҚОҚУ

Қоқу сари раҳ, Қоқу лаби ҷар, Хуршеди баҳор, Тобад ба назар.   Як дона ба ту, Як дона ба ман, Хуршеди баҳор, Дар боғу

БАҲОРИ БОРОНӢ

Имсол баҳор серборон, Рӯяд чоқлаву торон. Дашту даман сабз шавад, Ғаладона нағз шавад.   Ҷамбелак, сиёалаф, Рӯида дар ҳар тараф. Чукриву қоқу дар ҳар

БАҲОРОН

Дар дараи Гулдара, Лола расад яксара, Яксара хандон ҳама, Шоду ғазалхон ҳама.   Ин тарафат пит-пилиқ, Он тарафат пит-пилиқ, Қақра қақар кабкакон, Чаҳчаҳа чаҳ

Бодоми баҳорон

Аёми баҳору бомдодӣ Вақти фараҳ асту гоҳи шодӣ. Бар ҷониби марғзор бинӣ, Ҳар сӯ гулу лолазор бинӣ. Ҳаст оби равон равон ба ҳар сӯ,

НИҲОЛ

Ай, ту ниҳоли мевадор, О, ки шинонамат баҳор, Об диҳам, расо диҳам, Серу пурӣ ғизо диҳам.   Сояи ту саодатам, Ҳосили ту ҳаловатам. Хихмати

БАҲОРӢ

Зи навои навбаҳорон биравад зи ҷону дил ғам, Ба нигоҳи мардум орад ҳаваси нигоҳи олам, Ба чамангули фиребо фиканам нигоҳи зебо, Ки даруни ӯ

ЛОЛАГУЛ

Лола гули худрӯй аст, Лола гули хушрӯй аст. Дар гирди санг аст лоа, Сурху хушранг аст лола.   Он ҷо лола рӯйяд, Он ҷо

Ёрӣ

Яке борон шуд Сели калон шуд Дар деҳи хомӯш Доду фиғон шуд: “Бузғоларо бурд” “Гусоларо бурд” Аз чор ҷониб “Баргиру мон” шуд Рафтам ба

Шеъри Бахор

Оё баҳорон омадаст? Води гулафшон омадаст Овози мурғон омадаст Чупон ба илҳом омадаст Оё баҳорон омадаст? Абри гузар гирён шудаст Ҳар сӯ бубин борон

МАНЗАРАИ БАҲОР

Саҳар аз хоб бархезу биё як бор чаманро бин, Гули садбаргро як сӯ, дигар сӯ, он суманро бин. Ту аз беғи биҳишту қиссаи Ҳурон

САБЗАДЕҲ

Офтоб аз теға чун сар мекашад, Те аз сар зар банд бар сар мекашад, Сабзадеҳ бо ташнаҳолии зиёд Нурро пеш аз ҳама дармекашад. Хона-

Табрикоти 8 март барои Бонувон — Модарон

Табрик гуем Шуморо, Бо ин иди баҳорӣ, 8-уми март муборак, Бонувони гиромӣ, Пеш аз ҳама саломат, Бошед аз самими дил, Чеҳраҳои шумоён, Пурнуриаш намоён.

БАРГПАЙВАНД

Ниҳоли сабзи армонҳо, Ту ҳар субҳе шароби ноби шабнамро, Ба ҷоми баргҳои сабз менӯшӣ, Ки сархуш дар ҳавои ишқ меҷунбӣ, Ба нарми дар самои

Ашқи модар

Ашқи модар рехт бо хуни ҷигар, Ашқи модар шабнами субҳи сахар Тири нокас кушта бас фарзанди у. Тири нокас кушта бас дилбанди у.

Тирукамон

Тирукамон баромад Ба шаҳрамон даромад Дилҳои одамонро Шод карда омад Бо ҳафт ранги серчило Бо ду пойи банураш Омад ба деҳаи мо Мо хурсандем

Ҷавони

Он руз ки ҳафтсола буди, Чун гул ба чаман ҳавола буди. Акнун ки ба чордаҳ расиди, Чун мавҷ ба авч сар кашиди. Гофил манишин

Модар ту

Модар ту чароғи осмонам, Модар ту азизу меҳрубонам. Модар ту фариштаи ҷаҳони, Модар ту умеди кудакони.

Зинда бод

Точикистони азизам парчамат  поянда бод, Эътибору ному нанги оли Сомон зинда бод . Дар диёри зебои точикон , Рохбари махбуби мо Чаноби оли зинда

Дуои модар

Дасти пур аз саховат дасти дуои модар, Фарзандро саодат дасти дуои модар. Чун шамъи равшаноро дар гирудори дунё, Манро кунад ҳидоят дасти дуои модар.

ГУЛИ ГУЛҲО

Аз ёна гул овардем, Дудона гул овардем, Баҳри қабул овардам, Гули гулҳо  сияҳгӯш. Гули баҳор омада, Муждаи кор омада, Баҳри нисо омада, Гули гулҳо

БАҲОР КӯЧ БАСТ

Бо ханда бигзашт офтоб Аз теғи қӯҳи нӯқратоб. Бар кӯйи бераҳ раҳ кушод, Гармӣ ба оби сард   дод. Вақте ки  аз саҳро гузашт, Гулранг  

САБЗИ САБЗ

Сабза саҳар сар кашид, Сабза  аз хоки тар кашид. Дид осмони сабзи  сабз, Оби равон сабзи сабз, Кӯҳи  гардо сабзи сазб, Дашти  калон сабзи

БАРОИ Чӣ?

Аз саволи беҷавоб Калам  омад ба дард: Барои чӣ сабза сабз? Боҳ барои чӣ зард? Хок сусту мулоим Санг барои чи сахт? Барои чӣ хам

ШОХИ БЕД

Шохи  бед  сабз  гашта рӯзи  бод, Чун  яке  маст  навони  сарнагун. Лола  барги  лаъл  бингар  бомдод, Чун   сари  шамшер  олуда  ба  хун.

БАД-ИН ТОЗАГӣ БАҲОР

Бад-ин хуррамӣ ҷаҳон, бад-ин тозагӣ баҳор, Бад-ин равшанӣ шароб, бад-ин накӯй нигор. Яке чун биҳишти анд, яке чун ҳавои дӯст , Яке чун гулоби

БОДИ НАВРӯЗӣ

Боди наврӯзӣ ҳаме дар бӯстон бӯтгар шавад, То зи сунъаш ҳар дарахте лӯъбате дигар шавад. Боғ ҳамчун кулбаи баззоз пердебо шавад, Бод ҳамчун таблаи

ХУРРАМ РӯЗГОР ОЯД

Ҳаме гуфтам, ки вай бошад, ки хуррам рӯзгор ояд, Ҷаҳон а нав ҷавон гардад, баҳори ғамгусор ояд. Баҳори ғамгусор ояд, ки ҳар касро ба

БИШКУФТ ҶАҲОН

Навбаҳор омаду бишкуфт ба як бор ҷаҳон, Бар сар афканд замин, ҳар чӣ гуҳар дошт ниҳон. То зи хобби хуш бишкофт гули сурӣ чашм,

ҶАШНИ ФАРРУХ

Ҷаҳон анҷуман шуд барии тахти ӯй, Аз он баршуда фарраи бахти ӯй, Ба Ҷамшеди-бар гавҳар афшонданд Мар он рӯзро рӯзри  нав хонданд. Сари соли

Наврузи дилбар

Дилбозии дилбарона дорад Наврӯз, Нозу нафаси занона дорад Наврӯз. Монанди арӯсакони гулпероҳан, Сад ишваю сад баҳона дорад Наврӯз, Аз навдаи гул чу майдабофӣ карда,

Наврузро ба навбахорон

Навруза ба навбаҳор кай мебинам Гулҳора ба шаш қатор кай мебинам Гулҳора ба шаш қатор дар фасли баҳор Дунёра ба як қарор кай мебинам.

Бакои Навруз

Навруз ки бар замин бувад ҳуснфизо, Рафтанд чи асрҳову урост бақо. Хоҳи ту агар бақои умрат бошад, Бар руи замин ба мисли Навруз биё!

Наврузи дилафруз

Кунун хӯрд бояд майи хушгувор, Ки май бӯи мушк ояд аз ҷӯйбор. Ҳаво пурхурушу замин пур зи ҷӯш. Хунак он ки дил шод дорад