Аввал Архив

Ман ошиқ

Ман ошиқаму аз ишқ суханҳо дорам, Аз ишқи ту бин ман чи дардҳо дорам, Дар дил танҳо ҳаваси ишқи туро дорам. Ишқи ту сӯзад

Ватан

Ватан Ватан Ватан Ватан, Манам ба ту тани батан. Касам агар каси туам, Хасам агар хаси туам. Вучуди ту аз ду тан, Тану замини

Сабр

Сабр кун эй акаи ҷон ошиқи зор мешавад. Интизори чашми сиёҳ қади воло мешавад. Номи туро бар забон гирифта ҳар субҳу шом, Ошиқи он

Дору

Бар ҳама дарду аламҳои ҷаҳон Доруву дармон фаровон будааст, Бар давои иллати бемодарӣ Маҳз дору кандани ҷон будааст.

Файзи хоки пойи модар

Давоми умри ту бошад ҳар оғозе, ки ман дорам, Матонат боли ту бахшад ба парвозе, ки ман дорам. Кашидам бар фалак с арч ун

Дуои модар

Хати марзи Тоҷикистон лаби ҷонамизи модар Бағали Ватан баробар ба канори бози модар. Шафақи шукуфтасубҳаш лаби хандареҳи тифлон Ва тулӯи офтобаш ғ рухи дилнавози

Шикасти зиндагӣ

Риштаи умри ҳазорон саврваре, Хатти сайри умри садҳо раҳбаре Канда гардад, бок не. Орад шикаст Зиндагиро даргузашти модаре.

Хоби Модар

Сахт бигрфита дар бағал тифлаш, Масти хобанд кӯдаку модар… Раъд ғурриду барқ ҳам рахшид, Гӯиё бар замин фитод ахтар. Нӯла дорад саге сари кӯча,

23- Феврал — Рузи артиши миллӣ

Шеър дар васфи артиши миллӣ Аё кишвари ман ту гавҳари ман, Ҳамеша боши сарсабз, аё сарзаминам! Муборак бодо иди артиш эй далерон! Кунун 23-юми

Ошиқ

Ошиқ зи ҳаҷри дилбар чун шамъсон сӯзад, Аз ҳасрати нигоҳаш дил дар фиғон сӯзад, Чун булбули саҳархез дар бустон сӯзад, Дилдор рӯзи аз ишқ

Ошиқи

Ошиқи ҳам дар замонам бенасибӣ будааст, Бар ҳама роҳи гузаштам ғуссаҳо оварда аст. Он гули боғе , ки бо буяш мастам мекунад, Дида будам

Баҳри падари миллат

Баҳри падари миллат. Эй сарвари бо нуфузи мо. Эй Падари дилсузи мо, Эй шоҳи Тоҷикон. Бошад номат бар ном, Эмомалии Раҳмон. Шумо ҳастед қаҳрамон,

Баҳри пешвойи милат

Эй давлати ободу бо нуфузи мо. Эй сарвари адолатхоҳу дилсузи мо. Бимонад давлатат до абад поянда, Боши болои давлат ҳазор сол зинда., Хоҳем аз

Ишқ

Ошиқсифатон дар ишқ, мегиряду бас Маҷнунсифатон дар ишқ, меноладу бас, Эй ошиқсифатон нанолед аз ишқ Ошиқсифатон дар ишқ, месузаду бас

Эй Давлати

Эй давлати ободу бо нуфузи мо, Эй сарвари адолатхоҳу дилсузи мо. Бимонад давлатат то абад поянда, Бимони болойи давлат ҳазорсол зинда. Эмомалии Раҳмон пешвойи

Ишқ

Дареғо тири ишқи ман хато рафт. Куҷо буду куҷо шуду, куҷо рафт. Чи шуд ишқам агар аз худ бипурсам. Вафо буду ба суйи бевафо

Меҳмон

Ҳамдаме дорам, ки у доим меҳмони манаст, Даст бурида, по канда зери лабони манаст Тарзи рафтора ширину, тарзи гуфтораш ширин, Бе ишорат, бо таҳорат

Шукрона

Шукрона кунем, ки мулки зебо дорем, Шукрона кунем, ки онро тамошо дорем. Ҳар чо биравем моро пешво гуянд, Зеро, ки илму , амалу доно

Худоё

Худоё сабрам бидеҳ, Ҷонам Зи қалбҳо меравад. Худоё ақлам бидеҳ, То равам бо роҳи покат. Зи ғам сӯи парешони, Бенаво аз пешонӣ. Худоё бахш

Шукронна

Шукрона кунем, ки мулки зебо дорем, Шуккона кунем, ки онро тамошо дорем. Ҳар чо биравем моро пешво гуянд, Зеро, ки илму , амалу певои

Меҳмон

Ҳамдаме дорам, ки у доим меҳмони манаст, Даст бурида, по канда зери лабони манаст Тарзи рафтора шширину,тарзи гуфтораш ширин, Бе ишорат, бо таҳорат зеби

НА ИН ЛУТФЕ БУВАД МОРО

Дарида синаи моро, ки масти ёр меоям, Куҷо бода, куҷо мастӣ, чу он дилдор меоям. Сафедию сиёҳиро агар аз чашми мо бурдӣ, Бигў, зиндиқаму

ОМАДАМ ДАРРО ЗАДАМ…

Омадам дарро задам, дар лаҳзае Модарам овоз дод аз равзае: Боз гард, он ҷо бимурда хоҳарат, Бешараф хонда туро ҳам ҳавзае. Гӯшам андак бо

Ашк

Достоне ба дарозии раҳи ашк марост, Ки тавонам ба нафас ҳам гӯям, Дасти ман кутаҳ нест, Ихтиёрам ба забонбозии шаҳ нест. Аз гадоӣ сари

Харобӣ

Боз ову бубин, хоҷа, ки мо хона надорем, Лутфу карам аз хешу зи бегона надорем. Хар касс, ки занад санг, гуҳар пеш биёрем, Мо

Имшаб ту омадӣ…

Имшаб ту омадӣ… Имшаб ту омадӣ, Имшаб ту омадӣ ба раҳи рӯшани хаёл, Имшаб ту омадӣ ба навои ҳазини дил, Имшаб ту омадӣ ба

Модар ва Падар

Ба пири хидмати модару падар кун, Ҷавонию чунун аз сар бадар кун. Мазан таъна бар эшон аз дили сер, Ки гар ёби замон гарди

Гар ба ҷустан

Гар ба ҷустан ёфт гашти ёри мо, Ғайри Ҷуёи набуди кори мо. Гар шуди дидори у дидан ба хоб, Хоб ҷусти дидаи бедори мо.

Парчам

Парчами ту Тоҷикистон , ҷилвагар дар оли Сомон Рангҳои хушнамудаш хар куҷо бошад парафшон Чун фидои ҷони тоҷик , чун навои софи тоҷик Чун

Модар

Аё Модар ҷавониям бароят, Тамоми ҳастагиям аз бароят. Агар аз ман хатое рафта бошад, Бубахшо то ҷони ман осон барояд.

Ғам агар таркам кунад

Ғам агар таркам кунад Танҳои танзо мешавам Дуст агар ёрдам кунад Султони дунё ҳ мешавам

Бош

Бемори туам биё парасторам бош. Як бор давои дили беморам бош. Дар ҷустуҷӯи ту ёр ҷаҳонро кофтам. Биё ёрам бош ёрам бош ёрам бош

Машав ғамгин

Машав ғамгин бош ту сабрбардор Ҳамеша ин дили худро кави дор Машав маъюсу бечора ба ҳар кор Ки маъюсу бечора ҳаст нодор

Марав бар роҳи бад

Марав бар роҳи бад эй банда дар боло Худо дори Машав ба ҳар касе уммат Муҳаммад Мустафо дори Бикун шукронаву асло фикри хиёнатро Бихон

Фарзанд

Фарзанди дилбанду ширини модар, Садафу марвариди қалби модар. Нури чашму макон бар пиллики модар, Меваи қалбу меҳраш бар дилу ҷони модар. Модар меҳраш ба

Уст

Кӯҳу чаману дашту даман саннати Уст, Шабро ба саҳар давр задан саннати Уст. Ғофил ту чаро дар ин саро бехабари, Ҳар дӯстро ба дӯст

Ё Раб

Ё Раб, ғазабам накуни мабодо, Гар дар раҳи ишқ рафта бошам. Машғули хаёли ёр буда, Аз ёди Ту фориғ шуда бошам.

Табиб

Табиб, дармонбахши мардумони, Табиб, армонбахши ин ҷаҳони. Бишав пайрав ба Синои бузургвор, Ҳамеша шод мони , шод мони.

Мухаммад

Ассало эй бандаи поки Худо Эй Худо бар номи ту ҷонам фидо Ё Мухаммад Мустафо ҷонам расул Ин саломи бандаро бинмо қабул

Афғон

Мо бар сари минбар динар ҳеҷ ки надоштем Мо дусти худу бачата худро нашинохтем, Мо нон надоштем ҳеҷ коре надоштем, Меьмори раҳу хонаву ошное

Китоб

Он яке қадри китоб гумкардае , Дигаре боғу чаман гумкардае . Аз китоӣ гумкарда лек , Мерасад рузе забон гумкардае .

Модари Ман

Модари ман як зани тоҷик буд, Модари ман буду аз Лоиқ ҳам, Ҳамчу ҷоне дар тани тоҷик бу,д Баҳри ҳар тоҷик азизу муҳтара,м Хатти

Тоҷикистон

Тоҷикистон, Тоҷикистон, Хонаи дил, умри моён. Сурмаи чашмони ман ту, Зодгоҳи меҳри ман ту. Тоҷикистон,Тоҷикистон, Сарзамини бахтиёрон.

Даврони кӯдакии духтарии ман

Тифлию шашсолаги дар ёди ман. Чашм пушам волидон дар хоби ман. Шаш соли умри ман шодона буд. Чунки модар падарам дар хона буд. Шаш

Ба ҷони касон зинҳор махуред

Махур, гар туро ҳаст ҷон ҳушёр, Ба молу ба ҷони касе зинҳор, Ки зинҳорхора бувад тирарой, Накўҳида наздики халқи Худой! Ҳар он, к-ў ба

Ризои падару модар биҷўед

Бигардон зи беҳашматӣ рою рўй, Ризои падар в-они модар биҷўй! Бувад бар ту-бар ҳаққи эшон басе, Набошад чу эшон туро ҳар касе! Агарчӣ Худойи

Забуни занон мабошед

Рухи худ зи андуҳ зарирӣ макун, Ба дасти зан – андар асирӣ макун! Ҳар он, к-ў асири зани хеш гашт, Ҳама ҳашмату ҷоҳи худ

Бар мардуми сифла ранҷ мабаред

Мабар дил ба ишва ба чуну магар, Абар мардуми сифла ранҷат мабар. Ки сифла бувад беҳифозу сафиҳ, Наёбӣ хисолеву ло ҳусна фиҳ ! Бувад

Забуни занон мабошед

Рухи худ зи андуҳ зарирӣ макун, Ба дасти зан – андар асирӣ макун! Ҳар он, к-ў асири зани хеш гашт, Ҳама ҳашмату ҷоҳи худ

Бар занон эмин мабошед

Зи дасти занон чун хурӣ обу нон, Ҳазар кун, ки кажж аст ройи занон! Занонро набошад ба як зарра бок, На аз оташи тезу

Пирзанонро ба хона магузоред

Чу хоҳӣ, ки бебок бошад-т дил, Зани пир ҳаргиз ба хона маҳил, Ки аз пирзан кас набинад фараҳ, Ҷавон бо ҷавон, пир бо пир

Бо занон машварат макунед

Агар ташна бошӣ, ба фармони зан Махур обу бар оташат об зан! Ҳар он, к-ў занонро мусаххар шавад , Зи маѓзи харон маѓз чун

Ватанам

Ширинии ҳарфи даҳанам ҷон ватанам. Атри нафаси ҳар суханам ҷон ватанам. Номи ту бас аст агар радифи шеърам. То гирди фалак ноз кунам ҷон

Ошиқи

Саломи оташин аз ҷони ошиқ Барои духтарони шухи тоҷик Бимонад ҷовидон ин ошиқиҳо Борои ёри худ бошен содиқ

Ёрат

Ёрат ширин аст дар зиндагони роҳат кун, Гар заҳри бадан мезанад токат кун. Замбури асал ғайр асал заҳр дорад, Хурди асалаш ба заҳрашам тоқат

Ибтидо

Ибтидои зиндагонӣ модар аст, Сархати фазлу маон модар аст, Ҳомии сулҳу амонӣ модар аст, Ҳайкале дар ҷовидонӣ модар аст.

Ба тадбири кўдакон кор макунед

Агар бо дили ту хирад ҳаст ёр, Ба тадбири кўдак макун ҳеч кор! Дил аз ройи ҳар пиру кўдак битоб, Хато ҳам хато, гарчи

Нони худ хуред, сухани бад магўед

Чу дар хони худ нон хурӣ, бад магўй, Касеро ба айбе, ки бошад, маҷўй! Бувад нокасӣ гуфтани бад зи кас, Набошад писандида бар ҳеч

Зердастонро чўб мазанед

Зердастонро чўб мазанед Ба рух ҳар ки шуд пеши ту ҷойрўб, Нашояд бар ў захм кардан ба чўб! Дили зердастон маёзор ҳеҷ, Ки озор

Нон танҳо махуред

Нон танҳо махуред Чу Эзад диҳад мар туро нону ном, Махур, то тавонӣ, ту танҳо таъом! Бидиҳ нон ба мардум, бахилӣ биҳил, Ки нонгар

Девонаву аблаҳро панд мадиҳед

Ба оқил диҳӣ панд, бошад-т биҳ, Ба девонаву масту аблаҳ мадиҳ, К-аз ин ҳар се кас дур бошад хирад, Дили бехирад пандро нангарад! Ба

Аблаҳи модарзодро дору мадиҳед

Касе, к-аблаҳ аз модари хеш зод, Нашояд ба доруйи ў сим дод! На кори Худованд корест хурд, Қазои набишта нашояд сутурд! Ба гуфтори устоди

Бо бандагон ҷангу бозӣ макунед

Макун бозию ҷанг бо бандагон, Бипурс, ар надонӣ, зи донандагон, Ки банда фурўмояву дун бувад, Набошад чу озода, ҳарчун бувад! Касеро, ки аз нафси

Касе, ки хештанро нашояд, аз ў бипарҳезед

Касе, к-ў нашояд ба худ, чун сазад, Ки шояд ба ту, чун нашояд ба х(в)ад?! Писар, к-он нашояд ба фаррух падар, Набинад падар хуррамӣ

Аз ѓаммозон вафо маҷўед

Бувад дархури сад ҳазорон ҷафо, Ҳар он, к-ў зи ѓаммоз ҷўяд вафо! Ҷуҳуде, ки бошад варо зишт рўй, Бувад биҳтар аз мардуми ѓамзгўй !

Дар замини шўра тухм макоред

Замине, ки бумаш бувад шўразор, Дар ў тухм корӣ, наёяд ба кор! Ба тухму ба шўразамин бингарад, Касе, к-ў бар ин тар сухан раҳ

Бо газофгўён маншинед

Касе, к-ў занад лофу гўяд газоф , Макун гирди ў, то тавонӣ, тавоф, Ки аз лофзан кас набинад вафо, Баланд аст мар лофзанро қафо!

Бе ҳамроҳ ба роҳ маравед

Чу орӣ ба рафтан суви роҳ рўй, Аз аввал яке нек ҳамроҳ ҷўй, Ки ҳамроҳ бошад туро дастгир, Чу коре ба пеш оядат ногузир!

Ба ҳамсоягии подшоҳ хона магиред

Чу бошад хирад мар туро дастгир, Ба ҳамсояи мир хона магир, Ки мир арчи бошад ба ту некрой, Чу бадрой гардад, надорӣ ту пой!

Ба дуздон ошнойӣ мадиҳед

Ба дуздон магард, ошнойӣ мадиҳ, Ба колои эшон гувойӣ мадиҳ! Ба дуздон биёмехтан рой нест, Ки колои дуздон дилорой нест! Касеро, ки дуздӣ бувад

Дар хонаи туҳматзадагон машавед

Чу хоҳӣ, ки ҳаргиз набошӣ дижам , Манеҳ пой дар хонаи муттаҳам! Бари он, ки бадном бошад, мапўй, Ки олуда гардӣ ба монанди ўй!

Чашму забону даст нигаҳ доред

Чу хоҳӣ, ки шаккар хурӣ бекабаст , Нигаҳ дор чашму забону ду даст! Чу ин ҳар се бошад ба фармони ту, Бувад раста аз