Шоир Архив

Сари савдоиён болин надорад

Туро дар орзуям сохтам ман, Ҷавониро ба ишқат бохтам ман. Чу ту нашнохтӣ қадри диламро, Накӯтар хешро бишнохтам ман. Баҳоро, қосиди меҳри дили ман,

Набояд ҳофизи ҳар ину он буд

Сипардӣ ту Хуросони суханро, Бадахшону Сиистони суханро. Аё шоир, басо ҷон кандӣ, аммо Накандӣ риштаи ҷони суханро. Умеди зиндагӣ уммеди ишқ аст. Ҷаҳон як

Ҷомеву бутеву ошиқӣ — хуш ҳолест

Шоир набувад, ҳар он ки девон дорад, Зебо набувад, ҳар он ки марҷон дорад. Ошиқ набувад, ҳар он ки дар хилвати шаб Паймонаи май

Лоиқ видоат карду рафз

Он лаъли дилхунро бигӯ, Лоиқ видоат карду рафт, Он ёри маҳзунро бигӯ, Лоиқ видоат карду рафт. Қолиб тиҳй созам агар зору ҳазин, ҷони падар,

Парии ишқи ман мисли паримоҳӣ ба дарё рафт

Даромезам дигар бо қиссаю афсонаи дарё, Ки бошам бо паримоҳӣ шабе дар хонаи дарё. Парии ишқи ман мисли паримоҳӣ ба дарё рафт, Биҷӯям синаи

Ту умри шоиронаи дили манӣ

Ту хуштарин таронаи дили манӣ, Ту умри шоиронаи дили манӣ. Туӣ, ки барқ мезанад ҷавониям, Ту нури ошёнаи дили манӣ. Туӣ, ки ғарқи гул

Ғайри имзои каҷумаҷ наояд аз дастат ҳунар

Чашмаи хушкидаӣ, миннат ба дарё мекунӣ, Мурдарегӣ, сарзаниш бар кони тилло мекунӣ. Қуллапаймоям, ту поин мекашӣ бар пои кӯҳ, Пузи худро аз ману аз

Мурдагон аз хок бархезанд бо сад доги ишқ

Оламе ояд дар огӯшам, чу оғӯшат кунам, Лаб занад бахтам, чу бӯса аз лаби нушат кунам. Мурдагон аз хок бархезанд бо сад доги ишқ

Кай дигар мекофтам ёри дигар

Гар туро меёфтам бори дигар, Кай дигар мекофтам ёри дигар. Гар паноҳам буд девору дарат, Сар намесудам ба девори дигар. Мехаридӣ гар маро, ҳоло

Ман рӯи ҷаҳон надида будам

Дар чашми ту ранги осмон буд, Дар мӯи ту атри бӯстон буд. Ман рӯи ҷаҳон надида будам, Рӯи ту барои ман ҷаҳон буд. Ҳар

Ободонии майхона

Ободонии майхона зи май хурдани мост, Хуни ду ҳазор тавба бар гардани мост. Гар ман нахурам гуноҳ, раҳмат чи кунад? Ороиши раҳмат аз гунаҳ

ВАСИЯТИ ФИРДАВСӢ

Кашф нанмояд ситора дар фалак Ҳеҷ як ахтаршинос андар ҷаҳон Бо умеди он, ки тобад аз само Бар сари ӯ бештар аз дигарон. Шоирӣ

АЙНӢ

Зи лавҳи гӯрҳо, аз мармари сарди мазористон, Зи хоки мурдагони зиндатар аз зиндадаргӯрон, Зи нақши ҳар катиба, нақши нохун дар тани зиндон, Зи соҳилҳои

ҚАДРИ ШОИР

Рӯзе, ки ошиқон аз ҳам ҷудо шаванд, Рӯзе, ки зӯрҳо бемуттако шаванд, Рӯзе, ки одамон беошно шаванд, Бар қадри шоирон он вақт мерасанд. Шоме,