Дунёи мо

Нигар, дунё фараҳбахш асту рангин,
Ки тасвираш увайдо андарунат.
Ту ин сон оламе дорӣ ба ботин,
Валекин кашфи он дорад забунат.

Одамӣ як киштӣ аст, аммо муҳит –
Баҳри уммонест ларзонандааш.
Одамӣ ҳаргиз намешуд ғарқи об,
Аз гумон гирдоб н –орад кашмакаш.

Муаллиф:

Шарҳи худро нависед

Рабство