Фарзанди ғазалгӯ

Ба кӯйи охират рафтӣ, сари кӯйи ту менолам,
Ҳама сӯйи Худо ноланд, ман сӯйи ту менолам.
Ту дар зери заминӣ, бе туам рӯйи замин холист,
Ба рӯйи ин замин дар ҳасрати рӯйи ту менолам.
Ду дастат бо ҳама раъша мададгори ҳаётам буд,
Ба ёди дасти ларзону мададҷӯйи ту менолам.
Чи суд аз кӯҳи Чилмеҳроб бе меҳроби абрӯят,
Ман аз маҳрумии меҳроби абрӯйи ту менолам.
Зи кӯҳи Осиё гар нолаҳои обшор ояд,
Фузун аз ӯ чу фарзанди ғазалгӯйи ту менолам.
Таконӯ кардӣ баҳри ман тамоми умр роҳи бахт,
Ман акнун рӯзу шаб андар такопӯйи ту менолам.
Зи ман шоиртарс будӣ, ки лафзи нобам омӯхтӣ.
Ба ёди он ҳама алфози дилҷӯйи ту менолам.
Ало модар, пиҳил кун шири покатро, ки то ҳастам.
Ҳама сӯйи Худо ноланд, ман сӯйи ту менолам.

Муаллиф:

Шарҳи худро нависед

Рабство