Забони шеър мебошад ҳақиқат

Агар аз бенишонихо нишонам,
Ҷахонро баъди худ холй намлнам
Ҷахон нашносадам. боке набошад.
Агар худро шиносам сад ҷахонам!
Макомоте ки дар поёну болост.
Хама печитаи ишколи колост
Агар донки қадратро надонанд,
Чу дарёи Арал хушкидан авлост.
Зафар андар хагар дидему рафтем,
Хатар андар зафар дидему рафтем.
Басо зеру забар хондем, аммо
Ҷаҳон зеру забар дидему рафтем.
Ҳама бетоб мемирад. чӣ дунёст?
Ба хабси қоб мемирад, чӣ дунёст?
Агар моҳй бурун аз об мемурд,
Кунун дар об мемирад. чӣ дунёст?
Хасе бар ҳоли хирманҳо бихандад,
Ба ҳо.ти шери нар хунсо бихандад.
Чӣ дунёе! Надонам. Кӯсаақде
Ба риши мардуми доно бихандад
Агар зӯроваре дунё бигират,
Зи хоки паст то боло бигирад.
Бувад гар хаккн мо аз ҳактаоло,
Кӣ ҳақ дорад, ки ҳаққи мо бигирад?
Дуруд, ЭЙ миллати озурдаи ман,
Зи таъриху зи худ ғзмхур таи ман
Нахохам гуфт пеш аз мурданн дил
Видоъ, эй мшыаги дилму рдаи ман…
Ситамгарро Сикандар кардаӣ ту,
Музахрафро музаффар кардай ту.
Валекин бузрукони нобиғатро
Гадоёни паси дар кардаӣ ту.
Касе соҳибдилу софизамир аст,
Ҷаҳида аз ҷаҳони доругир аст.
Чу «Девони Кабир» ояд ба дастат,
Манеҳ аз даст, кайҳони кабир аст.
Замон бо кас набуда ҳеҷ содиқ,
Замон бо кас бувад ёри мунофиқ.
Ало, эй қарни бисту як, аҷаб нест,
Ки оғозат бувад анҷоми Лоиқ.
Кунун аҳди сарафрозӣ расида
Кунун айёми ҷонбозӣ расида.
Замони дӯстинозӣ гузашта,
Замони дӯстисозӣ расида.
Яке аҳли дияу аҳли ҷунун аст,
Яке аҳли назар, аҳли фунун аст.
Забони шеър мебошад ҳақиқат,
Забони шоирон гарчи фузун аст.
Бий, бо ҳам дамс танҳо бимонем,
Ки кадри будани худро бидонем.
Гу худ шеъриву аз ман шеър хоҳи.
Бий, шетри туро зввал бнхонем.
Биё, ин лаҳза нотдкрору зебост
Насиби мо зи бахшишҳои болост.
Чй ҷои бо фалак дасту гирсбон,
Биё, дастобагардан будан авлост.

Муаллиф:

Шарҳи худро нависед